Bugün perşembe, Beşinci Pentikost'tan sonra Yirmi İkinci Pazar; oruçsuz, sıradan bir gün. İncil'de öğrenciler, İsa'yı kabul etmeyen bir Samiriye köyünü ateşle cezalandırmak istiyorlar. O ise onları durdurur: İnsanoğlu yok etmek için değil, kurtarmak için gelmiştir. Bu hikâye bizim kendi öfkemizin hikâyesi: Birinin merhamete layık olmadığına karar vermek ne kadar kolay, oysa bizi de hiçbir hak etmeden kurtardıklarını hatırlamak ne kadar zor. Bugün Roma'lı Azize Anastasia'yı anıyoruz. Üçüncü yüzyılın ortasında, zulüm yıllarında Roma'da yaşadı ve Mesih uğruna şehit oldu. Onun sağlam imanı ve sessiz cesareti bugüne kadar hatırlanıyor. Onun şehitliği, Tanrı'ya sadakatin çoğu zaman sadelik ve sebat istediğini bize hatırlatıyor. Sevgili dostlarım, bu gün sakin ve iyi geçsin. Zor konuşmalarda öfke yerine sabır bulunsun, yüreğimizde merhamete yer açılsın. Rab sizi kutsasın ve barışta korusun. Azize Anastasia, bizim için Tanrı'ya dua et.