Në Ungjillin e sotëm, dishepujt po lundrojnë përtej liqenit dhe rreth tyre ngrihet një stuhi. Krishti fle në kiç, dhe ata me frikë e zgjojnë: po humbasim. Ai ngrihet, e ndalon erën, dhe nastë qetësia. Dhe i pyet me zë të ulët: ku është besimi juaj? Sot është kujtimi i nderuar Jakobit të Omugës. Ai jetoi në shekullin XIV, ishte prift dhe themeloi eremitën e Omugës në rrethin e Lugës. Për jetën e tij dimë pak, por vetë vepra e tij flet për punën e qetë të besimit: mblidhte vëllezërit, ndërtonte kishën, lutej në thellësinë e pyllit. Shenjtëria shpesh duket pikërisht kështu — jo me zhurmë, por si qetësia pas stuhisë. Le të gjejë vend edhe në rrëmujën tonë të sotme kjo qetësi. Zoti është pranë, edhe kur duket se fle. Bekimi i Perëndisë qoftë me ju dhe me të afërmit tuaj në këtë ditë.