Σήμερα είναι Πέμπτη, η Κυριακή μετά την Πεντηκοστή —η εικοστή δεύτερη— μια συνηθισμένη ημέρα χωρίς νηστεία. Στο Ευαγγέλιο οι μαθητές ήθελαν να τιμωρήσουν με φωτιά το σαμαρείτικο χωριό που δεν δέχτηκε τον Ιησού. Εκείνος τους συγκράτησε: ο Υιός του Ανθρώπου ήρθε όχι για να χάσει, αλλά για να σώσει. Είναι η ιστορία της δικής μας οργής: τόσο εύκολα αποφασίζουμε ότι κάποιος δεν αξίζει έλεος, και τόσο δύσκολα θυμόμαστε ότι κι εμάς κάποτε μας έσωσαν χωρίς καμία δική μας αξία. Σήμερα η Εκκλησία τιμά την αγία Αναστασία τη Ρωμαία, που έζησε στη Ρώμη στα μέσα του τρίτου αιώνα, στην εποχή των διωγμών. Έλαβε μαρτυρικό θάνατο για τον Χριστό. Η μνήμη της διασώζει τη σταθερότητα και τη σιωπηλή ανδρεία της. Ο άθλος της υπενθυμίζει ότι η πίστη στον Θεό ζητά μερικές φορές απλότητα και καρτερία. Αγαπημένοι μου, ας είναι η σημερινή μέρα ήσυχη και καλή. Ας βρει η υπομονή τη θέση του εκνευρισμού μέσα στις δύσκολες κουβέντες, και ας υπάρχει στην καρδιά χώρος για έλεος. Ο Κύριος να σας ευλογεί και να σας διαφυλάττει στην ειρήνη. Αγία Αναστασία, πρέσβευε στον Θεό υπέρ ημών.