Vandaag is het donderdag, de tweeëntwintigste zondag na Pinksteren, een gewone dag zonder vasten. In het Evangelie wilden de leerlingen het Samaritaanse dorp, dat Jezus niet had ontvangen, met vuur straffen. Hij hield hen tegen: de Zoon des mensen is niet gekomen om te verderven, maar om te redden. Dit verhaal gaat over onze eigen toorn. Zo gemakkelijk besluiten we dat iemand genade niet verdient, en zo moeilijk vinden we het om te onthouden dat ook wij ooit gered werden, zonder enige verdienste. Vandaag gedenkt de Kerk de heilige Anastasia van Rome, die in het midden van de derde eeuw in Rome leefde, in de tijd van de vervolgingen. Zij heeft de marteldood geleden om Christus' wil. Haar standvastigheid en stille moed zijn bewaard gebleven in de herinnering. Haar voorbeeld herinnert ons eraan dat trouw aan God soms eenvoud en volharding vraagt. Lieve vrienden, moge deze dag stil en goed zijn. Moge er in moeilijke gesprekken geduld zijn in plaats van ergernis, en in het hart ruimte voor barmhartigheid. De Heer zegene u en beware u in vrede. Heilige Anastasia, bid voor ons tot God.