Vandaag klinkt in het Evangelie het verhaal van de vrouw die met kostbare mirre naar Jezus kwam in het huis van de farizeeër. Zij weende aan Zijn voeten, droogde ze af met haar haren, kuste ze en zalfde ze met mirre. En de farizeeër keek toe en dacht bij zichzelf: als Hij een profeet was, zou Hij weten wie en wat voor vrouw Hem aanraakt. Maar de Heer zag niet de zonde, maar haar liefde, en zei: haar vele zonden worden vergeven, omdat zij veel heeft liefgehad. De heilige Laura van Córdoba leefde in de negende eeuw en was abdis. Over haar leven weten we weinig, maar haar inzet zelf spreekt van stille trouw en van een liefde die niet het hare zoekt. Zij leidde de zusters naar God, en haar heiligheid was, net als de liefde van de vrouw uit het Evangelie, kostbaarder dan welke mirre ook. Moge ook ons hart, zoals die vrouw, niet bang zijn de Heer zijn liefde te brengen, ook al lijkt die voor sommigen ongepast. Gods zegen zij met u op deze dag, en de vrede van Christus moge u versterken op al uw wegen.
